Spijkerschrift  ~Kader Abdolah

De auteur

Kader Abdolah is geboren op 12 november 1954 in Iran. Kader Abdolah is niet zijn echte naam, het is een pseudoniem voor Hossein Sadjadi Ghaemmaghami.  Hij is zowel een natuurkundige als een schrijver. Abdolah is geboren in Iran en is gevlucht vanwege zijn verzet tegen het fundamentalistische Khomeiny-bewind. Hij ging via Turkije naar Nederland, hij woont sinds 1988 al in Nederland. Hij heeft hier gestudeerd en maakte Nederlands zichzelf eigen in een korte periode.  Zijn eerste werk De Adelaars werd bekroond met de gouden ezelsoor voor beste debuut.
Bijna al zijn verhalen gaan over het cultuur verschil en het wennen aan een nieuwe omgeving, je opnieuw settelen.  Dit is iets wat hij zelf ook heeft meegemaakt wat ook een ingreep in zijn leven is geweest.
Hieronder staat een link van al zijn werken die hij geschreven heeft.

http://www.schrijversinfo.nl/abdolahkader.html

Spijkerschrift is een van zijn Romans, deze gaat over een vader en zijn zoon en zijn thuisland Iran. De vader wier doofstom is communiceert op verschillende mannieren. Abdolah heeft zelf een doofstommen vader, wat het dus persoonlijk maakt.  Gebarentaal en hij schrijft in het spijkerschrift alleen weet niemand wat hij op schrijft.

http://www.dbnl.org/tekst/bork001schr01_01/bork001schr01_01_0004.php

 

Thematiek

De thematiek van het verhaal is dat de zoon van een doofstomme man voor het politieke gezag uit Iran vlucht en later de onleesbare notities van zijn vader krijgt opgestuurd om deze te vertalen.  Dit is zeker een dilemma voor de zoon. Hij heeft jaren niet meer met zijn vader gesproken. De band die ze hadden verwaterde hoe hij eerst de mond van zijn vader was waren ze nu gescheiden.  Met het krijgen van het boekje kan hij zien hoe zijn vader de wereld zag, wat er in hem omging, hoe zijn eigen leven was in de ogen van zijn vader. Het is zeer emotioneel omdat allemaal te weten te komen. Het is ook moeilijk omdat hij er aan word herinnerd hoe hij en zijn vader uit elkaar groeide had hij er iets aan kunnen doen om er voor te zorgen dat de band goed bleef. Had hij kunnen voorkomen wat er met zijn zusje gebeurde. Het zijn allemaal vragen die hierdoor worden opgeroepen en dat is een morele kwestie. Maar ook de politieke situatie had hier mee te maken, door de onrust in het land. En het verzet moet hij vluchten en word hij nog verder af gedreven.  Hij moest vluchten omdat de groep waar hij bij hoorde een voor een werd vermoord en hij niet hetzelfde lot wilde ondergaan. Maar had hij kunnen voorkomen dat zijn zusje het verzet in ging, twijfels.

 

Stijl

Het is een luchtige stijl, er worden niet verschrikkelijk moeilijke woorden gebruikt. Het is vlot en makkelijk leesbaar. Het is interessant en geeft een duidelijk beeld van wat er aan de hand is. Het heeft soms wel een wat symbolische betekenis. Ook geeft het soms een wat magisch sfeertje in het boek over de andere gebruiken.

Creativiteit

Ik had in plaats van Goudlokje te laten verdwijnen in een grot terug gebracht naar Ismaiel die in Nederland zat. Een hereniging. Ook is het einde eigenlijk niet duidelijk het is meer van wat er gebeurt zou kunnen hebben niet wat er gebeurt is.

Akbar keek om zich heen en zocht, zocht naar zijn dochter, goudlokje. Hij moest haar vinden, hij moest haar vertellen te gaan naar Ismaiel. De weg wijzen en dan zou hij terug gaan, terug naar Tine. Maar eerst Goudlokje. Akbar keek om zich heen en herkende de weg, ja. Hij moest die kant op, nu nog wat sneller.  Hij zag in de verte wat berggeiten.  Nog een stukje verder. Wat moest hij Tine vertellen, als hij terug was, ze zou zeker veel vragen hebben waarom hij zo laat was. Hij zou gewoon zeggen dat hij Goudlokje had geholpen en dat ze veilig was en onderweg naar Nederland. Het moest lukken alles voor zijn Goedlokje. En dan daar zag hij wat. Een lichtje in het donker, waren hun dat. Hij probeerde iets sneller te lopen maar zijn oude lijf wilde het niet. Hij moest gewoon even doorzetten en het licht kwam dichterbij.  Hij was er bijna.  En daar was ze dan zijn Goudlokje. Ze keek verschrikt en wist niet wat ze moest doen. Daar stond haar vader. Hij had haar gevonden, hij was haar komen zoeken. Ze gebaarde snel naar hem wat hij kwam doen en dat beantwoorde hij heel simpele  dat hij haar wou helpen. En zo precies mogelijk gebaarde hij haar waar ze heen moest. En dan vertelde hij over Ismaiel en dat ze daar heen zou moeten gaan. Hij zou haar opvangen en voor haar zorgen. Met tranen in haar ogen stemde ze toe. En met veel liefde trok hij haar naar zich toe en hield haar vast. Ze wreef zacht over zijn oude rug. Akbar is oud en krakkemikkig maar toch zou hij dit overleven hij was sterk, zo sterk als een beer.  En dan was het toch echt de tijd om afscheid te nemen hij moest weer terug en zij moesten verder. Ze moesten zo ver mogelijk zijn als de zon zou opkomen. De bewakers waren opzoek naar hun. Met een angstig gevoel ging Akbar terug, hij hoopte dat ze het zouden redden. Hij kon er niet aan denken als er iets met hem zou gebeuren. Nee hij moest hopen en er in geloven ze zou net als Ismaiel in Nederland komen en daar verder leven samen met hem. En na zeer lang lopen kwam hij ze tegen. De mannen uit zijn dorp. Ze waren opzoek naar hem, ze hadden hem gemist.
Na weken was er nog steeds geen nieuws dat de gevangenen gevonden waren Akbar was tevreden ze was veilig. Ze hadden har niet kunnen vinden ze was echt ontsnapt, ze was vrij.

 

Annabel Hilders

Erik of het kleine insectenboek

Erik of het kleine insectenboek

Godfried Bomans is de schrijver van  Erik of het kleine insecten boek.
Ik heb wat informatie over hem opgezocht.


Aan de Bierkade te Den Haag laat Godfried Bomans op 2 maart 1913 voor het eerst van zich horen. Maar het gezin Bomans verhuist een half jaar later naar Haarlem. Bomans krijgt een strenge opvoeding. Hij schrijft daarover: "Het voordeel van een Spartaanse en gevoelsarme opvoeding is dat alles later meevalt en steeds feestelijker wordt, maar het nadeel is ook niet mis. Je houdt je hele leven de trekken van een jongetje dat lief gevonden wil worden". Zijn strenge en afstandelijke opvoeding bepaalt mede zijn ontwikkeling.


Ook het rooms-katholieke geloof is van invloed. Bomans bewaart goede herinneringen aan de kerkelijke geborgenheid. Een geborgenheid die hij ook in zijn latere leven zal blijven zoeken. Nochtans verzet hij zich tegen het gezagsgetrouw aannemen van zaken die tegen het gezond verstand indruisen. In zijn laatste levensjaren maakt hij zich de tolk van het katholieke volksdeel door hun problemen helder te verwoorden en die tot juiste proporties terug te brengen.


Reeds in zijn schooltijd heeft Bomans literaire belangstelling; is redacteur van diverse schoolkranten en publiceert korte verhalen. In 1932 schrijft hij het kolderdrama Bloed en liefde, dat in 1937 uitgegeven zal worden.Het is een aanzet tot de karakteristieke ‘Bomansiaanse humor’, die met ironie en komisch aandoende archaïsmen bestaande genres als sprookje, melodrama, biografie en detectiveverhaal parodieert. De opvoering in de Jans Schouwburg te Haarlem is een triomf. Ook nu nog is het stuk een topper bij amateurtoneelgezelschappen.


In 1933 gaat Bomans rechten studeren te Amsterdam en wordt redacteur van het rooms-katholieke studentenblad De Dijk. Hierin publiceert hij gedichten, kritieken en korte verhalen. Enkele verhalen beschrijven de herinneringen van een oud-minister van onderwijs, kunsten en wetenschappen. Zij leiden tot zijn erkende literaire debuut: De memoires of gedenkschriften van Mr. P. Bas, dat december 1936 in boekvorm verschijnt. Invloeden van Charles Dickens en Hildebrand (Camera Obscura) zijn onmiskenbaar aanwezig. Het leven in Amsterdam bevalt hem niet. De sfeer is hem te kil, niet knus genoeg. In 1939 breekt hij zijn studie abrupt af en reist naar Nijmegen teneinde daar psychologie te gaan studeren. Ondanks de eerste oorlogsjaren, voelt hij zich in deze ‘katholieke’ stad meteen thuis. Hij leert daar zijn echtgenote kennen en schrijft er zijn meest succesvolle boek Erik of het klein insectenboek. In het eerste jaar komen tien (!) drukken uit. De studie mislukt daarentegen en in 1943 keert hij terug naar Haarlem.


Vanaf 1946 publiceert Bomans met grote regelmaat ( Sprookjes, Kopstukken, Buitelingen...). Het succes is groot, hetgeen vooral te danken is aan zijn humoristische en daardoor relativerende benadering van maatschappelijke problemen. Men gaat gebukt onder de nasleep van de oorlog, maar Bomans stemt weer tot vrolijkheid. "Humor is overwonnen droefheid", zegt hij. Bij Elseviers Weekblad en De Volkskrant (waarin hij met de tekenaar Carol Voges de strip Pa Pinkelman doet verschijnen) wordt hij redacteur. Elke dag schrijft hij een column en is daarmee een pionier van dit genre in Nederland.


Als radio en televisie hem vragen in programma's op te treden, neemt hij deze verzoeken graag aan. Allengs wordt hij een 'bekende Nederlander'. De daaraan verbonden nadelen treden echter ook op. Men dringt onophoudelijk aan en Bomans kan geen 'nee' zeggen. In 1971 bivakkeert Bomans op uitnodiging van VARA en AVRO een week alleen op het onbewoond Waddeneiland Rottumerplaat, reist Vlaanderen rond om bekende Vlamingen te interviewen voor de BRT, gaat naar Engeland op zoek naar spoken voor de NCRV, houdt een vraaggesprek (zijn laatste!) met Johan Cruyff, blijft dagelijks schrijven... De vermoeienissen eisen echter hun tol. Op 22 december 1971 overlijdt Godfried Bomans aan de gevolgen van een hartaanval.


Hij heeft dan meer dan 60 boektitels op zijn naam staan en is bijzonder populair. Bomans was veelzijdig, had vele gezichten en speelde allerlei rollen. Het valt nauwelijks uit te maken of hij een humorist was die ernstig wilde zijn, of een ernstig mens die voor humorist speelde. Humor is in elk geval wèl een van zijn opvallendste kenmerken.




bron http://www.nederlandleest.nl/Godfried_Bomans.html

Dit zijn foto's die ik zelf gemaakt heb en zijn een reactie op Erik of het kleine insectenboek. De eerste foto is van een bloem, dat slaat op dat ze de hele tijd bij de bloemen waren en honing aten die ze vers plukte uit de bloem. De tweede foto geef mij een idee hoe Wollewei het schilderij waar Erik terecht in kwam misschien heeft uit gezien. Met de schapen, alleen zie je hier geen herder en de insecten. De rest zijn foto's van de natuur en dat is waar Erik in terecht kwam, de ongerepte natuur.
Deze foto's heb ik gemaakt in 2012 en de eerste
in de zomer en de andere foto's in de herfst in het bos.
Ik vind de foto's er verder erg goed bij passen omdat
heteen beeld geeft van de natuur. Als je bedenkt dat
Erik zo klein was en eigenlijk zo jong vind ik het een
wonder dathij het heeft overleeft in de kleine grote
insecten wereld.Ik vind de paddenstoelen er ook bij
passen ook al kwamen ze niet voor in het boek toch
past het er bij. Want het is deel van de omgeving
van de insecten. Want insecten leven er ook
omheen en in. De bloem is op een hele andere tijd
gemaakt en ook zie je stenen toch moest er een
bloem bij. Want alles draait om de bloemen en de
honing bij de insecten. Dit waren dan mijn foto's en
de toelichting er bij. En verder vond ik dit een leuke
opdracht.

Revieuw Mevrouw Mijn Moeder van Yvonne Keuls

Ik heb dit boek gekozen omdat als eerst de voorkant me aantrok, daarna ik de achterkant heb gelezen en het leek me leuk om meer te lezen over de Indonesische cultuur. Ook stond er onderaan een mening waarin werd vermeld dat het humoristisch zou zijn, dat sprak mij wel aan.


De dingen die op valt in dit boek is dat elk hoofdstuk losse stukjes zijn, het zijn allemaal herineringen die de hoofdpersoon heeft van haar moeder. Het loopt totaal niet chronologisch en is dus soms best verwarrend.  De Indonesische cultuur komt hier ook duidelijk in terug wat opvalt maar ook interessant is.

Ik heb een recensie gevonden van trouw, trouw beschrijft het als een prachtig ingetogen boek. Ik vind dat goed bij het boek past. Het is een stukje uit het leven van haar moeder, het is mooi hoe je het leven van iemand bekijkt vanaf de zijlijn.

http://www.trouw.nl/tr/nl/5009/Archief/archief/article/detail/2702754/1999/03/13/Die-hechte-Indische-familieband-wordt-steeds-losser.dhtml

Het plot van het boek is nogal verwarrend omdat het niet chronologisch is opgebouwd, soms gaat het over toen ze al ouder was en dan gaat het over de oorlog en de hongerwinter. Het hele boek bestaat uit herinneringen, herinneringen die de hoofdpersoon over haar moeder heeft, wat ze gedaan heeft voor haar moeder. Als je het hele boek heb gelezen kan je er uit op maken dat ze toen ze jong was uit Indonesië naar Nederland is verhuisd. In Nederland is ze naar school gegaan, hierdoor kan je het cultuurverschil al zien. De oorlog komt en tijdens de oorlog overlijd haar vader aan een overdosis aan slaap pillen die hij genomen had. In de oorlog verteld haar moeder elke avond verhalen over haar en hun Voormoeders, dat is uit wat ze ronduit belangrijk vond. Alleen die verhalen waren niet helmaal waar, ze wist dat maar ze deed alsof ze het niet wist, namelijk wat haar moeder zij moest toch wel waar zijn. Yvonne gaat studeren en word onderwijzeres, er word verteld dat ze ontslagen word zodra ze trouwt. Ze is daar tegen en gaat daarover in protest. Na 40 jaar gaat ze voor een reisje terug naar Indonesië, voor haar moeder. Ze moest de ogen en de oren van haar moeder zijn. De thema's van het boek zijn de Indonesische cultuur, Cultuur verschil.

De hoofdpersoon in het boek is Yvonne Keuls zelf, zij verteld haar herinneringen over haar moeder, ze is een vechter, ze geeft niet op en geniet van het leven. Ze heeft alleen geen vertrouwen meer in het stukje van haar uit  Indonesië. Ze is zo verwesterd terwijl het nog allemaal in haar zit. Haar moeder waar het boek omdraait is strijdlustig en laat zich niet de les lezen. Ze houd van verhalen vertellen aan haar kinderen en gelooft heilig in haar cultuur het geloof en haar land.
Ik vind het karakter van de moeder van Yvonne zeer bijzonder, het was een vrouw met een gebruiksaanwijzing. Ze geloofde wat ze zag, want wat je ziet is waar. Ze heeft een aantal rare gewoontes zoals het snuffen van puppy's wat het interessant en grappig maakt.


Over het leven van Yvonne keuls:
http://www.levenlang.nl/yvonne%20keuls


Plot:
http://www.bol.com/nl/p/mevrouw-mijn-moeder/1001004001832845/

De Baarnse Moordzaak

Bloedbroeders is een film fictie verhaal gebaseerd op de Baarnse moordzaak, van de Baarnse moordzaak zijn er veel feiten achterwegen gebleven. De Baarnse moordzaak is dat 3 vrienden hun vierde vriend ombrengen.
Arnout en Victor zijn twee rijkeluis-zoons, Simon hun vriend is de zoon van een arbeider, net als Ronnie de jongen die ze hebben omgebracht. Ronnie heeft vijf weken doorgebracht op de zolder van Arnout en Victor. Ronnie was daar ondergedoken omdat hij bang was de gevangenis in te moeten omdat hij een brommer gestolen had. In die vijf weken zorgen Arnout, Victor en Simon voor hem en geven hem eten. Ronnie begint steeds meer dingen te eisen wat eigenlijk steeds meer irritatie opwekt bij de jongens. Uiteindelijk beslissen de jongens Ronnie weg te sturen. Maar als dat plan mislukt besluiten ze hem te vermoorden.

Spanning element:

* Het conflict wat zich afspeelt in de film, Ronnie die dingen eist terwijl hij blij mag zijn dat die daar mag      blijven.
* De climax van het verhaal, het opbouwen naar de moord toe.
* In het begin vind een tuinman een schedel, je weet dus dat er iemand dood gaat maar je weet niet wie.
* Je ziet het verhaal vanuit verschillende perspectieven


De vriendschap die de jongens hebben veranderd door het verhaal heen, in het begin is alles koek en ei, maar hoe langer het door gaat hoe meer spanning zich opbouwt tussen Ronnie en de rest. De vriendschap tussen Simon en Arnout en Victor is meer dat Simon hun wat verschuldigd is. Simon doet alles wat ze zeggen en hij staat niet op eigen benen.